2006/Apr/04

เราตื่นกันตอน7โมง นัดคนขับรถให้มารับตอน9โมง ยังมีเวลาเหลือเฟืที่จะทำธุระส่วนตัวกับกินข้าวเช้าสบายๆ

ABFของโรงแรม ดูแล้วมีให้เลือกกินน้อยไปหน่อย แต่แพนเค้กทำตามออเดอร์นี่ อร่อยดี ชอบมาก

หลังกินข้าวเสร็จยังเหลือเวลาอีกซักพักกว่าจะถึง9โมง ผมเลยไปเดินเล่นหลังโรงแรมซะหน่อย สวนหลังโรงแรมสวยไม่เลวเลยล่ะ

แต่ชายหาดที่ติดกับโรงแรมมีการก่อสร้างเลยไม่ค่อยสวยเท่าไร

เราออกโรงแรมกันช้าไป20นาทีเพราะ คนขับรถกับเราไม่เคยเห็นหน้ากัน เหอะๆ

รถเท่าที่ดูแล้วโอเค รถสภาพดีจริง แต่ผมงงอยู่อย่าง

ป้ายข้างหน้ารถเป็นโลโก้Daihatsuแต่ข้างหลังเป็นป้ายToyota Avenza ชวนฉงนมากมาย

และแล้ว การเดินทางก็เริ่มขึ้น ถนนบาหลีแคบมากถึงมากที่สุด แต่การจราจรคล่องปรื๊ด ดูแล้วคนขี่มอไซใส่หมวกกันน็อคทุกคน หุหุ น่าอายดีแท้

รายการแรกคือ ดูระบำบารอง รายการนี้ บริษัททัวร์ส่วนใหญ่จะจัดเป็นทัวร์รายการแรกเลย

ค่าตั๋วเข้าชม 50000รูเปีย มีแผ่นอธิบายภาษาไทยด้วย

ระบำบารอง ก็คือ การต่อสู้ระหว่างความดีกับความชั่ว

พ่อมดรังดา ตัวแทนความชั่ว

บารอง ตัวแทนความดี

พอจบการแสดง เขาก็เปิดโอกาสให้คนดูเข้าไปถ่ายรูปกับนักแสดงได้ ผมก็ขอเข้าไปถ่ายรูปกับบารองซะเลย เหอๆ

ก่อนถ่ายรูป ผมได้ยินเสียงกระซิบ "Tip for me.Tip for me." หันไปดู เห็นมือถือแบงค์100U.S.อยู่ในปากบารอง...อื้อหือ พญาราชสีห์ในตำนานแห่งบาหลีกำลังขอทิปผู้มาเยือนจากอาณาจักรล้านนาอยู่ จริงๆก็พอเข้าใจว่า รายได้ส่วนหนึ่งของเขามาจากทิป แต่....คงมะใช่ผมล่ะ เหอๆถ่ายเสร็จผมก็รีบแผ่นขึ้นรถเลย

ไฮไลท์ของวันนี้อยู่ที่เขาคินตะมณีย์ ซึ่งอยู่ไกลพอสมควรโรงแรมอยู่ทางใต้ คินตะมณีย์อยู่ฝั่งเหนือก็ราวๆครึ่งเกาะอ่านะ

ระหว่างทางก็แวะดูแหล่งผลิตผ้าบาติคขึ้นชื่อของบาหลี มีคนอธิบายกรรมวิธีพร้อมเชิญเข้าไปซื้อของในร้านเรียบร้อย แล้วราคามันก็ไม่ได้ถูกเลย 40U.S.+ ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่ซื้อ ชอปปิ้งไม่ได้อยู่ในรายการเที่ยวของผม เดินดูซักพักก็เดินทางต่อ

ผ่านมาซักพักก็มาถึงหมู่บ้านช่างเงิน หมู่บ้านในบาหลีจะมีสินค้าประจำหมู่บ้านนั้นๆอยู่ อาชีพส่วนใหญ่ก็คล้ายๆกัน ค้าขายเครื่องเงินก็เป็นช่างเงินกันยกหมู่บ้าน ประมาณนั้น

เครื่องเงินผมก็ไม่ซื้ออีกน่ะแหละ แพง 5555 (แต่สร้อยเงินรูปมังกรสวยง่ะ อยากได้เหมือนกัน)

เราแวะหมู่บ้านศิลปินวาดรูปเป็นที่สุดท้ายก่อนถึงคินตะมณีย์

จากการอธิบายเขาบอกว่า หลังจากบาหลีโดนก่อการร้ายบอมบ์ไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน สินค้าที่ขายนักท่องเที่ยวราคาลดเหลือ50%ทั้งหมด เพื่อกระตุ้นให้คนซื้อ(อ่า นี่ลดแล้วเรอะ??)

ครึ่งทางขึ้นเขา แวะพักที่ไร่กาแฟ แค่ตรงที่จอดรถก็หอมแล้ว อา~~กลิ่นกาแฟ~~

ที่นี่บริการกาแฟร้อน ช็อกโกแลตร้อนฟรี(1แก้ว) อร่อยดีผมเลยกะว่าจะซื้อกลับไปซักถุง แต่.....70000รูเปียผมต้องขอบาย 5555

และแล้วเราก็มาถึงคินตะมณีย์ ที่นี่มีร้านบุฟเฟ่ต์ชมวิวภูเขาไฟบาตูร์ เป็นภูเขาไฟศักดิ์สิทธิ์ของบาหลี โชคดีที่นั่งริมหน้าต่างว่างเลยรีบเข้าไปนั่งจองทันที

นั่งดูภูเขาไฟซักพักก็ออกไปเดินตักอาหาร

อาหาร รสชาติงั้นๆ แต่หมูสะเต๊ะรสชาติเยี่ยม กินไปซักพัก เมฆก็เริ่มส่อเค้าละ

กว่าคนขับรถจะมารับก็อีก30นาที เช็คบิลก่อนแล้วค่อยไปรอหน้าร้าน

มื้อนี้4คน 4แสนรูเปียฮะ....

เดินมาหน้าร้าน ฝนก็กระหน่ำหนักเลย 55555

รอครับ รอสถานเดียว แถวประตูมีแม่ค้าขายเสื้อยืด จะกลับบ้านมือเปล่าก็กระไรๆอยู่ เอาซะหน่อย 4ตัว10U.S.ต่อราคาฉิบหายเหลือ5U.S.มั้ง ถูกเอี้ยๆ

คนขับรถมารับแล้ว รีบโกยขึ้นรถทันที ผ้าเช็ดหน้าสีม่วงที่พาดคอมาตลอดได้ใช้ประโยชน์ก็ตอนนี้แหละ ฮะๆ

ขับรถมาซักพัก ผ่านเขตฝน ฝนหายทันทีเลย ระหว่างทางก็ขอคนขับรถแวะถ่ายรูปนาขั้นบันไดนิดหน่อยก่อนจะกลับเข้าโรงแรม

กลับมาตัวเมืองก็เย็นแล้ว ก็ต้องหาที่กินข้าวเย็น

ลงความเห็นกันว่า จะกินอาหารญี่ปุ่น(ที่บาหลี)กัน ราคาพอสมควร พอๆกับฟูจิที่เชียงใหม่แหละ แกงกะหรี่...อร่อยแฮะ

ไหนๆก็มาเมืองชายหาดทั้งทีก็ขอลองปลาหน่อยละกัน ผมเลยสั่งซูชิแซลมอนมา1จาน ไม่มีกลิ่นเลย โอเค ผ่านเกณฑ์

ข้างๆมีมินิมาร์ทอยู่ (ป้ายKในรูปถ่าย)มีขนมปังขาย เลยซื้อมาลองอันนึง

ช่วงนี้กะลังบ้าขนมปังอยู่ด้วยไปไหนเป็นต้องหาร้านขนมปังทุกที

แพคห่อเรียบๆโอเค สีขนมปังก็น่าจะโอเค แต่ว่า......เนื้อขนมปังหวานโคตรๆ ไส้ของฟาร์มเฮาส์บ้านเราเยอะกว่านี้ซัก4เท่าเห็นจะได้ กิน4คำทิ้งโลด สรุปว่าห่วยแตก

...แต่ถึงกระนั้นผมก็ยังอุตส่าห์หาร้านขนมปังดีๆจนได้

Breadtalkมันมีสาขาที่ไทยด้วย ใครรู้ว่าอยู่แถวไหนบอกทีนะ ฮาๆ

เข้าร้านกลิ่นก็สุดยอดแล้ววววว หอมสาดดดดดดดด

ซื้อมา2ชิ้นกลับมากินที่โรงแรม

หลังกินเข้าไป ผมพอจะเข้าใจแล้วว่า ทำไมชานะถึงคลั่งขนมปังเมล่อนนักหนา แม้ว่าผมจะไม่ได้ซื้อขนมปังเมล่อนก็เถอะ(เพราะมันไม่มี)แต่รูปร่างคล้ายๆกัน เดาว่าคงใช้ขนมปังแบบเดียวกัน หอม กรอบ นุ่ม ไม่มีที่ติ ขนมปังยังอุ่นๆอยู่ด้วย เคลิ้มครับ เคลิ้มโคตรๆ คืนนั้นเลยหลับสบาย ฮาๆๆๆๆๆ

จบวันที่2

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
โอ้ว กาแฟ&โกโก้ แพงชิปหลงทางอ่ะ=[]=!
ขนมปังน่ากินดี> < ตอนเดินเข้าร้านคงเหมือนตอนเดินเข้าผึ้งน้อยบ้านเรา มั้ง?
/me มินิมาร์ท K...
#1  by  Quar (58.147.33.15) At 2006-04-05 00:17, 
พี่จิอัพบลอค(ทำท่าอึ้ง =[]=!!!)
เหอๆๆ แพงสาดมากมายไม่มีที่ไหนสุขใจเท่าบ้านเรา(ฮา)
ขนมปังกะโกโก้น่าอร่อย อยากกินม่าง
พูดแล้วก็หิว โฮะๆๆ
#2  by  LufiaxYondaime At 2006-04-06 21:59, 
First, i thought it was in Chiang Ma a' !!!!!!
....bread talk ....if it was true, i would run first !!
#3  by  SeLeNe (69.250.246.39) At 2006-04-08 09:35, 

<< Home